To jest notka o zawiedzionym zaufaniu. O czymś co było, a już nie ma. O czymś co być mogło i już się nie stanie. O braku szczerości, a więc obłudzie. O cynizmie, który przenika dzisiejszą rzeczywistość i klei się do ludzi jak smar. I do tych, którzy się o nich otrą. To jest notka o pozorach i tym, co pod nimi.
Jest to notka bardzo śmieszna, ironiczna, ale zostawiająca na koniec posmak smutku w ustach.
Ale jest to też notka o lojalności takiej, że powala na kolana. O zaufaniu absolutnym. O wartościach nieprzemijalnych i niezniszczalnych. Które czasem wypróbowywane są w ogniu (ależ mi się na patos zebrało!).
To jest notka bez faktów, bo niezorientowanym one i tak niewiele powiedzą, a zamieszanych w sprawę nie usatysfakcjonuje przedstawienie ich "po mojemu". To jest notka bez dyskusji. To jest notka o uczuciach, więc nie do dyskutowania. Więc bez sensu.
Jest to też notka o tym jak bardzo kocham i podziwiam swojego Męża.
I jest to na koniec taka notka, której nie napiszę, bo ostatecznie nie ma po co...
Pin It Now!
poniedziałek, 13 lutego 2012
Notka nienapisana
Autor:
Wiewi00ra
o
10:09
3 komentarze:
klucze:
Familia,
Inko Gni To,
ludzie,
małżeństwo,
Mąż,
My,
Przemek,
Przyjaciele,
słowo,
Teatr Ognia,
wiara
piątek, 10 lutego 2012
NSaS - Jest Tata i jest MAM ;)
Czasem bywa, że mama wybywa. Rzadko, ale bywa. Np. na próbę Teatru Ognia. I wtedy Tatko zostaje z Gżdaczem sam na sam.
Generalnie problem to to nie jest. Tatko zdolny jest i obsługę Jej Maleńkości ma opanowaną. Z jednym wyjątkiem. Otóż wśród tatkowych talentów brak jednego: Mleka produkcji!
Mleko Mamcia może odciągnąć i Tatce pozostawić. Ale jak je zapodać do otwartego dzioba? W wężyki plastikowe Tatki oplatać nie chcieliśmy, więc w ruch poszła przesłana nam przez MAM butla. Taka o:
Co mogę napisać? To jak dotąd jedyny (pozaszpitalny) kontakt Aurory z butelką. Nie mamy więc materiału porównawczego. Z relacji Taty (który kategorycznie odmówił opisywania swoich przeżyć samodzielnie) mleko zostało pochłonięta błyskawicznie (Mama sprawdziła - faktycznie płyn z butli wypływa dość szybko). Kolki nie stwierdzono, ale Dzieć nasz (odpukać itp...) jak dotąd kolki nie doświadczył. Ze ssaniem piersi po powrocie Matki marnotrawnej problemów też nie było.
Zdecydowanymi plusami tej flaszeczki są:
- wygląd :D
- łatwość mycia - rozkręca się jak widać:
i można wszystko dokładnie domyć bez problemu.
- Jest samosterylizująca, więc gotować jej nie trzeba (co mi wisi akurat, bo i tak poprzestałabym na przelaniu wrzątkiem).
- Nie zawiera BPA (Można? Można!).
- Smoczek wykonany z "jedwabistego silikonu" ma być w dotyku zbliżony do maminej piersi. Chyba działa. W każdym razie Smoczyca wyglądała na zadowoloną (patrz wyżej).
- No i umożliwia Tatce i Córce wejście na nowy poziom porozumienia. A Matce wypady na miasto ;D
P.S. A moje światłe opinie MAM chce zamieścić przy swoich produktach. Ha!
Autor:
Wiewi00ra
o
13:42
4 komentarze:
klucze:
Aurora,
Dom,
dzieci,
Inko Gni To,
małżeństwo,
Mąż,
metki,
My,
Przemek,
Teatr Ognia,
zdjęcia
środa, 8 lutego 2012
Ekstremalne zmienianie świata
Na jednym z kursów, jakieś dziesięć lat temu prowadzący zapytał mnie, czemu chcę być wychowawcą.
Stwierdziłam że większość młodych ludzi (przynajmniej z mojego pokolenia - dzisiejsze nastolatki są jakieś wybrakowane ;) ) chce zmieniać świat. A ja uważam, że wychowanie jest na to najlepszą/jedyną i właściwą metodą.
Niedawno na jakimś blogu (naprawdę nie pamiętam jakim) rozpisano konkurs "Co jest fajnego w byciu mamą?".
To (oprócz związku z drugim człowiekiem) najfajniejszy sport ekstremalny, jaki znam. Nieprzewidywalne zwroty akcji, wyzwania o jakich Ci się nie śniło, wszystko po raz pierwszy, a potem po raz setny, wszystko nowe i jedyne, nic Cię na to nie przygotuje - nie łudź się! Niespodzianka goni zaskoczenie. Stany maniakalno-depresyjne i rollercoaster to przy tym pikuś. Totalna ekstrema. Przygoda życia. Pełen odlot.
No i cholera - zmieniam świat :D
Pin It Now!
Stwierdziłam że większość młodych ludzi (przynajmniej z mojego pokolenia - dzisiejsze nastolatki są jakieś wybrakowane ;) ) chce zmieniać świat. A ja uważam, że wychowanie jest na to najlepszą/jedyną i właściwą metodą.
Niedawno na jakimś blogu (naprawdę nie pamiętam jakim) rozpisano konkurs "Co jest fajnego w byciu mamą?".
To (oprócz związku z drugim człowiekiem) najfajniejszy sport ekstremalny, jaki znam. Nieprzewidywalne zwroty akcji, wyzwania o jakich Ci się nie śniło, wszystko po raz pierwszy, a potem po raz setny, wszystko nowe i jedyne, nic Cię na to nie przygotuje - nie łudź się! Niespodzianka goni zaskoczenie. Stany maniakalno-depresyjne i rollercoaster to przy tym pikuś. Totalna ekstrema. Przygoda życia. Pełen odlot.
No i cholera - zmieniam świat :D
Pin It Now!
Subskrybuj:
Posty (Atom)





