Przybywa.
Nie, nie zmieniam wyznania. Po prostu zamówiliśmy chustę.
W tłumaczeniu na ludzki język: bardzo nośną (tzn. nadającą się do noszenia nawet cięższych dzieciaków) chustę (vel szmatę) z domieszką kaszmiru.
Po naczytaniu się (ja, Przemko dostał relację ustną) i warsztatach z Kefirą oraz "zmacaniu" jej chust (oboje) zdecydowaliśmy się na takiego właśnie szmatana :D. Wiecie, że coponiektóre potrafią kosztować jak dobry wózek? Ale cudne są i wspaniałe! Coby było oszczędniej i bardziej ekologicznie (dobra, przede wszystkim oszczędniej) - zalogowałam się na
forum chustowe i nabyliśmy chustacza z drugiej ręki.
A po wczorajszych warsztatach (przez
Lenny Lamb)
 |
| Ciotka też się przyucza :D |
Wiking zasugerował, żeby nabyć trzecią (w domu mamy już elastyka) - z bambusem (na lato). Szaleństwo!
Mówiłam już, że jak Młoda podrośnie (czyli jak nabędziemy nieco doświadczenia) - to wybieramy się na szkolenie dla doradców? I że to pomysł Przemka? Nie? No to mówię :D
W ogóle robimy się maniakami chustowymi, co odkryła nawet wczorajsza prowadząca. Uważajcie, to zaraźliwe.
No a ja chyba napiszę list do św. Mikołaja, z listą chust (ranyyyyy, jakie one są piękne), które są mi niezbędnie konieczne do szczęścia ;).
P.S. Ha! Wygrałam u
Żyrafy broszkę :D Milusio :D
Pin It Now!
