Notatki z podróży - Chińska gorączka

Za sprawa pożyczonego od Ali (dzięki Alutek :)) aparatu, ogarnęła nas chińska gorączka. Pstrykaliśmy wszystko. Jakaś połowa zdjęć to kominek i ogień w różnych odsłonach.

Nie zapytam, czy chcecie obejrzeć :D:D:D

Dzień pierwszy: przyjazd

Na miejscu byliśmy gdzieś koło północy:

Spaaaaaaaaaaaać...

Eeeee, jeszcze nie!




Kominkowanie :)

Z ognia powstają demony...

Dzień drugi: Malbork

Tropiłam smoki:



Jak widać Kzyżacy mieli poczucie humoru:



Gotyk:



Okaleczony:


Wniebowzięcie:




Z tą tabliczką, to mogliby coś zrobić... :)






Gotycki buziak :D










Gniewna Madonna:


Dziczek:


Podtrzymywacz:


Podtrzymywacz podtrzymywacza:


Krużganki:





Z Nogatem w tle:

C.D.N...

Tweet

Pin It Now!

Notatki z podróży - podróżowanie nocą.

W nocnej jeździe samochodem (na siedzeniu pasażera) jest coś niezwykłego. Poczucie zawieszenia, wyłączenia z akcji - niemożność działania, która przestawia nas na tryb kontemplacyjno-refleksyjny. Światło reflektorów na sekundę wyławiające z ciemności coraz to inne obrazy sprawia, że ma się wrażenie bycia cząsteczką jaźni, niematerialną niemal, nie zmieniającą nic, nie pozostawiającą śladu w mijanym właśnie wszechświecie, a jedynie chłonącą coraz to nowe, niepowtarzalne doznania, obrazy, światła, cienie.

W podróżowaniu nocą jest rodzaj podskórnego napięcia. Bezczynny czas nabrzmiały możliwościami, brzemienny oczekiwaniem, niepewnością. Każdy zakręt, każdy kilometr może przynieść (i przynosi) nową niespodziankę, nowy, nieodkryty jeszcze sekret. A u końca majaczy niewyraźny, niedookreślony jeszcze cel. Czym będzie? Jaki będzie? Ogromna, nieogarniona przestrzeń dla wyobraźni.

Jechaliśmy przed siebie, w noc, słuchając muzyki. Jechaliśmy czując nawzajem swoje ciepło. Wystarczyło tylko ciut obrócić głowę, żeby zobaczyć TĘ twarz. Wystarczyło tylko wyciągnąć dłoń. Jechaliśmy ciesząc się na to co przed nami i radując tym, co minęło. Trwaliśmy w oczekiwaniu na to, co czekało na końcu drogi.

I - wierzcie, lub nie - cały czas - to z lewej, to z prawej - świeciła nam Wenus. Księżyc pojawił się tylko na moment - żółty, jak oblany miodem i trochę nadgryziony z prawej strony, ale Ona świeciła nieustannie.

Tweet

Pin It Now!

Powróceni z XV wieku :)

Wróciliśmy!
Dla wszystkich niewtajemniczonych - plany celu naszej podróży poślubnej ulegały gwałtownym przemianom, by w jakieś pół dnia przed wyjazdem przyjąć ostateczny kształt Szteklina - piętnastowiecznego dworku rycerskiego :D.

Było obłędnie. Na przekór docierającym z całej Polski (za pośrednictwem radia - telewizora nie włączyliśmy nawet na minutę) informacjom, że: "leje i będzie lało" - u nas było błękitne niebo, obłoczki i słoneczko (przelotnie popadało jedynie w czwartek).

Za dnia intensywnie eksplorowaliśmy okolice, a wieczorami - kominek :)



Sukcesywnie będę przepisywała tutaj swoje notatki z podróży, ale dopiero, jak się rozpakujemy.

Tweet

Pin It Now!